Eu penso que ler tamén é unha forma de vivir, unha forma de vivir fonda e plena grazas ao talento e traballo impagable das persoas autoras destas palabras que leo.
Palabras voadoras é unha colaboración de Luís Losada desde a cidade de Pontevedra para SEMPRE EN GALICIA, programa de radio en galego todos os sábados de 6h á 8h do serán, en Radio Cornellá.
Ten como tres partes, na 1ª leo directamente algúns parágrafos da obra que me gustaran e que penso que poden dar ben na radio, na 2ª falo do libro en concreto con opinións persoais ou baseadas en críticas consultadas ou de amigas/os e na 3ª falo do autor/a. A idea sería ir atraendo cos textos aos escoitantes e logo revelarlle as orixes e a autoría, non establecer nada previamente.
Supoño que non o conseguirei case nunca pero gosto de tentalo, se as lecturas foron interesantes para min, entendo que tamén poden ser para outros, inda que están incompletas e son para escoitar e non ler.
Eu penso que ler tamén é unha forma de vivir, unha forma de vivir fonda e plena grazas ao talento e traballo impagable das persoas autoras destas palabras que leo.
Palabras voadoras é unha colaboración de Luís Losada desde a cidade de Pontevedra para SEMPRE EN GALICIA, programa de radio en galego todos os sábados de 6h á 8h do serán, en Radio Cornellá https://www.radiocornella.cat/
http://semprengalicia.blogspot.com/
“Son coma glaciares os barcos de aceiro”, está publicado na colección Literaria Ronsel da editorial Galaxia. A novela foi presentada o 13 de marzo de 2025 no histórico Estaleiro Cardama de Vigo.
“Son coma glaciares os barcos de aceiro” é a obra na que Cynthia Menéndez novela as mobilizacións obreiras de 1997 contra a privatización, peche (con cea de noiteboa incluída) nas instalacións do estaleiro de Barreras. Texto de soberbia beleza lírica, que se le co corazón na man, reconstrúe con fidelidade emocional aquel Vigo de hai pouco máis de vinte e cinco anos, dende a ollada de Pedro, un mozo de hoxe, fillo dun daqueles (heroes do G7) obreiros protagonistas dunha das derradeiras folgas nos estaleiros (baleas) da nosa beiramar. Atmosfera de revolución viguesa, ao xeito das novelas de Ferrín e Xohana Torres, na que Menéndez, incomoda aos conformistas. Novela inesquecible, afonda no espírito dunha cidade empapada pola resaca da memoria, mais que desaparece cando os ghichiños suben as gradas para construír glaciares de aceiro.
É unha novela artesá, soldada con precisión liña a liña, palabra a palabra, como fan os traballadores coas chapas metálicas nas bancadas dos estaleiros.
É unha carta de amor ao Vigo industrial e combatente, aos fillos e fillas do traballo e da dignidade, a través dos recordos dun neno que medra entre as manifestacións, as folgas e a loita sindical.
Cynthia Menéndez fai especial fincapé no «universal» que foi quen de plasmar no seu libro poñendo a Vigo no mapa, e é que esta autora comenta que «estamos moi afeitos a ler novelas que transcorren en grandes cidades como París ou Madrid», e os escritores das pequenas cidades tenden a ocultar o nome das súas para ambientar dun xeito universal. Para min é moi interesante colocar a Vigo no mapa porque eu si quería facer un retrato universal das cidades pero a través de Vigo, un retrato universal da loita traballadora a través de Vigo, porque penso que é moi poético, ten unha luz moi inspiradora que non ten ningunha outra cidade galega e tamén está o caos, ese continuo movemento, porque non para, non descansa. Por outra banda, creo que hai varias xeracións temos un pouco esquecida a idea do Vigo revolucionario e pareceume moi útil traer á memoria o dos 90, para que lembremos o digno e significativo que é e que nos distingue máis alá dun concepto turístico que, ao final, é o mesmo en todos lados».
A novela mestura un estilo poético con elementos documentais para reconstruír o Vigo obreiro das últimas décadas do século XX, trae unha nova voz ao panorama literario galego, vinculando a literatura obreira con unha escrita evocadora e simbólica. Ao facer visible o Vigo obreiro e seu pasado industrial, a novela cobra valor como memoria colectiva e como acto de reivindicación literaria
A novela xurdiu durante a súa participación na primeira residencia literaria da Cidade da Cultura, á que seguiu un traballo de documentación minucioso que incluíu entrevistas con protagonistas da época.
